Trúðu á dásemdir lífs þíns og framtíðarinnar - Jóna Björg Sætran

Það er margt að gerast og gerjast hér á Fróni þessa dagana. Svo mikill er titringurinn á landinu okkar litla að fjöllin skjálfa og jöklarnir bráðna, eldur gýs úr jörðu og steinar kastast í loft upp.  Fjölmiðlar lýsa ekki aðeins dansi náttúrunnar heldur líka dansi útrásarvíkinganna.  Danssporin síðarnefndu koma smá saman fram í tunglskininu - það er nú samt svo skuggsýnt þar að vart munum við nokkurn tímann fá að sjá til fulls hvernig sá dans var saminn frá upphafi til enda.  Brátt á samt að gera tilraun til að draga stærstu skýin frá, margir telja dagana þar til ákveðin skýrsla kemur fyrir sjónir almennings.  Margir bíða spenntir, án efa eru tilfinningar landans þó blendnar. Almenningur vill lesa - aðrir vilja kannski frekar gleyma og geta strokað út.

Hvaða áhrif ætlar þú að láta þetta fár hafa á þig? Vafalítið kemur „skýrslan" til með að valda miklum heilabrotum, vangaveltum, áhyggjum og kvíða. Við sem erum í áhorfendasætunum í þessu leikriti höfum öll dregist inn í afleiðingarnar.  Segja má að á hverjum degi sé eitthvað nýtt að koma í ljós, nýjar gjörðir og samráð, ýmislegt sem „venjulegt fólk" á erfitt með að skilja að hafa geta fengið að gerast. Allt þetta hefur haft og mun hafa áhrif á svo ótal margt hjá okkur - án þess að við höfum nokkurn tímann verði spurð álits eða fengið hjá okkur samþykki.

Hvernig getum við varið okkur gegn þessum ósköpum, varnað því að fjölmiðlaumfjöllunin hafi um of árhrif á líðan okkar? Vissulega upplifum við (flest)öll breyttar aðstæður í lífi okkar vegna þess að fáeinir fóru að leika sér með fjármuni fjöldans, síðan bankarhrunsins og afleiðinga þess. Fjöldinn allur er án atvinnu og talað er um fátækt á Íslandi sem blákalda staðreynd.  Íslendingar hafa áður upplifað erfiða tíma. Oft hefur verið þörf á því að klæðast huglægri brynju en nú er það nauðsyn. Núna er okkur er nauðsynlegt að huga að því að láta eki neikvæðu áhrifin brjóta niður athafnagleði okkar, þrá okkar eftir betri aðstæðum, meiri vellíðan og velgengni. Við fæðumst öll með sama rétt inn í þetta líf, við eigum öll rétt á því að njóta lífsins og það skulum við gera þrátt fyrir allt.

En hvernig? Til að einfalda málið mjög mikið getum við sagt að þetta er svipað og með kunningja þína þegar þeim verður á að ausa yfir þig úr skálum reiði sinnar, þér að óvörum. Einhver sem hefur orðið fyrir miklum vonbrigðum hellir sér etv. yfir þig - alveg upp á hæsta háa C-i, ber á þig ósannindi eða sýnir þér ómælda ókurteisi að ósekju. Þér bregður fyrst illilega við en þú getur ákveðið að þetta sé vandamál vinar þíns en ekki þitt vandamál. Þú getur hlustað - en án þess að taka alla reiði hans og vonbrigði inn á þig. Það gagnast vini þínu lítið að þú leyfir honum að soga þig inn í vandamálahringiðu hans. Meðvirkni hefur sjaldnast skilað góðum árangri.

Æfðu þig í því að styrkja eigin varnir gegn neikvæðum áhrifum annarra. Þar sem allt er orka, bæði í kringum okkur og í okkur, þá geta hugsanir annarra og líðan annarra, haft áhrif á líðan okkar og hugsanir okkar.  Áhrifin verða þeim mun sterkari eftir því sem viðkomandi er æstari. Fjölmiðlarnir geta líka haft mikil áhrif á líðan okkar - EF við leyfum það. Við getum sjálf temprað áhrifin - „hingað og ekki lengra takk"! Við getum sett upp ákveðnar „forvarnir" gegn þessum neikvæðu og niðurdrepandi áhrifum.

Vertu sjálfs þíns herra, ákveddu hvaða áhrifum þú hleypir að þér. Njóttu þess að sinna markmiðum þínum í lífinu. Leyfðu þér að stika þér leið í gegnum lífsleiðina sem þú vilt velja þér. Það er hægt að finna vörður víða á leiðinni, það er bara að líta eftir þeim. Ef þig vantar svör - þá er einfalt mál að spyrja. Það versta sem getur gerst er að þú færð neikvætt svar - en þú hefur samt engu tapað á því að spyrja. Ef þú spyrð ekki - þá færðu ekkert svar. Hvort er betra? Að þegja og ráfa áfram - eða að taka smá áhættu með að spyrja til vegar? En, þá færðu jú að vísu kannski jákvætt svar sem yrði til þess að þú þyrftir að leggja eitthvað aðeins meira á þig en venjulega. 

Öll verðum við að taka smá áhættu í lífinu, stundum stærri en okkur líst vel á. Ef við þorum aldrei að taka neina áhættu þá er hætt við að við komumst lítt áfram, ferðalagið okkar sækist þá seint.  Stundum getur samt mesta áhættan verið sú að kynnast sjálfum okkur betur en áður. Getum við staðið undir eigin væntingum? Getum við staðið undir væntingum annarra? Hvers vegna þurfum við svo alltof oft að vera að keppast við að bera okkur saman við aðra? Hver er tilgangurinn? Við erum öll einstök, hvert og eitt okkar. Það getur enginn komið í staðinn fyrir þig, all enginn! Þú er etv. ekki alltaf í fullri sátt við þinn innri mann, vildir gjarnan að það væri öðruvísi komið fyrir þér. Hugsaðu þá um allt sem hefur tekist vel til hjá þér um dagana. Það er vafalítið heilmargt. Fyrir hvað er hægt að sýna þakklæti?  Litlir hlutir geta orðið að stórum og dýrmætum minningum.  Hvaða tilfinningar vekja góðar minningar? Nýttu þér kraftinn frá góðum minningum til að finna lausnir á vanda líðandi stundar. Mundu - að það er alltaf hægt að spyrja einhvern ráða, leita sér leiðsagnar, leita úrræða.
Gangi þér ætíð sem allra best!

Bestu kveðjur

Jóna Björg Sætran
http://www.blomstradu.net/